doriopress

ΝΕΑ ΑΠΟ ΤΟ ΔΩΡΙΟ …ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ

ΝΑΠΟΛΕΟΝΤΑΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ Ψάρι Τριφυλίας (Μεσσηνίας) 1920 -ΑΘΗΝΑ 12 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2012

“Ενας αετός περήφανος, ένας αετός λεβέντης…”. Ενας θρύλος της Εθνικής Αντίστασης.
Ο 2ετής Εύελπις, με την επιστροφή από το Αλβανικό μέτωπο, ευθύς εξαρχής καταπιάστηκε στην Αθήνα με την οργάνωση αντίστασης κατά
των κατακτητών!  Κατεβαίνει στο χωριό του, συνεχίζει και με άλλους πρωτεργάτες πατριώτες Μεσσήνιους, αξιωματικούς και πολίτες, συγκροτούν το τρίτο δεκαήμερο του Μαΐου 1941 τη Νέα Φιλική Εταιρεία -νονός του ονόματος ο 19χρονος Δημητράκης Κανελλόπουλος από την Καλλιρρόη – σκοτώθηκε στο ΔΣΕ στον Ταΰγετο το 1949. Η πρώτη αντιστασιακή οργάνωση της Ελλάδας, με την ίδρυση του ΕΑΜ συγχωνεύτηκε σε αυτό. Και γυροφέρνει στην ύπαιθρο για άπλωμά της -υποκρινόμενος τον μικρέμπορα γυρολόγο- και να “σπουδάζει“ το έδαφος για το μελλοντικό αντάρτικο. Ν‘ ανεβαίνει στην Αθήνα, όπου ο αδερφός του αείμνηστος Γιώργος, Πλωτάρχης του Πολεμικού Ναυτικού, τον συνδέει με την οργάνωση Προμήθειας ΙΙ που είχε σύνδεση με το συμμαχικό Στρατηγείο της Μέσης Ανατολής και τον
συνδέει με αυτό. (Ο αδερφός του διέφυγε στη Μέση Ανατολή, κατετάγη στις εκεί ελληνικές Ενοπλες Δυνάμεις και στο φιλοαντιστασιακό ΕΑΜΙΚΟ κίνημά τους). Παρατρίχα ο Ναπολέοντας διέφυγε τη σύλληψη, χάρη στη σβελτοσύνη και ψυχραιμία του, όταν καταχτητές και συνεργάτες τους κύκλωσαν το στέκι της οργάνωσης στην οδό Ζήνωνος στην Αθήνα.
Συνεννοείται με το Στρατηγείο Μέσης Ανατολής για τη ρίψη όπλων στη Μεσσηνία. Πραγματοποιείται, μετά από επανειλημμένες αποτυχημένες απόπειρες, στις 29.10.1942 στο χωριό Σιτοχώρι Τριφυλίας, περί τα 3 1/2 χλμ. απόσταση από τη βάση των Ιταλών στο Κοπανάκι. Πέσανε 17 δέματα με οπλισμό, εκρηκτικά, μηχανισμό. Η πρώτη ρίψη όπλων στο Μοριά. Ο Ναπολέοντας οργανώνει την πρώτη ΕΛΑΣίτικη αντάρτικη ομάδα στο Μοριά.(Στις 5.8.1942 ι ΕΑΜίτες της Καλλιρρόης-λοχαγός  Κωστας Κανελλόπουλος και ο αδερφός του Δημητράκης, τ‘ αδέρφια Όθωνας και Δημήτρης Δριβαλιάρης κ.ά., είχαν χτυπήσει απόσπασμα Ιταλών και βγήκαν στο βουνό). Λόγοι
απρόβλεπτοι απέτρεψαν το αμέσως “ξεμεντάνιασμα“ που πραγματοποιήθηκε μετά από δίμηνο. Στρατιωτικός υπεύθυνος της 50μελούς ομάδας, εν  συνεχεία (με τη μετατροπή του ΕΛΑΣ οργανωτικά στο σχήμα του στρατού) διοικητής λόχου, του ΙΙΙ Τάγματος του 9ου Συντάγματος, μόλις ο Αρης πέρασε στην Πελοπόννησο, στο Επιτελείο του και από εκεί καπετάνιος του 9ου Συντάγματος. Οταν πηγαίναμε
για επιχειρήσεις, κι ας ηγούνταν ανώτεροι και ανώτατοι αξιωματικοί, οι αντάρτες ρωτούσαν: Είναι και ο Ναπολέων. Ητανε -ή είχε- η στόφα
του στρατιωτικού ηγέτη που ενέπνεε μαχητικότητα, θάρρος, εμπιστοσύνη προπαντός. Ας περιοριστώ σε δυο μάχες που ενεπνεύσθη και καθοδήγησε ως διοικητής του τάγματος στις στροφές του Αγίου Φλώρου στις 6 και 19 Φεβρουαρίου 1944 -κατακαμπίς, μέσα στη φωλιά των Γερμανών, από τη βάση τους στην Καλαμάτα απόσταση περί τα 18 χιλ. και αυτής του Μελιγαλά περί τα 3 1/2 -με αποτέλεσμα 40 Γερμανοί σκοτωμένοι, 26 αιχμάλωτοι, 12 αυτοκίνητα κατεστραμμένα, λεία άφθονος οπλισμός, πολεμοφόδια, κατάλογοι για σύλληψη 300 πατριωτών, απώλειες του ΕΛΑΣ ένας νεκρός, ο Γιάννης Χιώτης (από τη Χίο).
Με τη “Συμφωνία της Βάρκιζας“ συνέλαβε την ιδέα -την εκμυστηρεύτηκε και στον υπογραφόμενο, όπως και στους συμφοιτητές του στη Σχολή Ευελπίδων και στρατιωτικούς ηγέτες στον ΕΛΑΣ, Επαμεινώνδα Παπαδόπουλο από το Σιδηρόκαστρο και Σπύρο Νικολακόπουλο από το Ναζίρι δηλ.,να προτείνει στην παραπάνω ηγεσία, να μην παραδώσουν τα όπλα λίγοι αντάρτες κατά περιοχή, κάπως με βαρύτητα στα ονόματα, ας το “διαρρεύσει“ αυτό η ηγεσία, για να προστατεύσουν τους αντιστασιακούς από το όργιο διωγμών που εναντίον τους θα ξεσπάσει -εμείς συμφωνήσαμε πλειοδοτούντες. Η ηγεσία το απέρριψε με απειλές… Κι άρχισε το κυνηγητό… Ο Ναπολέων καταδιωκόμενος, τον Σεπτέμβριο του 1945 πήρε εντολή από την Περιφερειακή Επιτροπή του ΚΚΕ Μεσσηνίας να μπει και να κρυφτεί στην Καλαμάτα -μπας και κάνει τίποτα και χαλάσει τη “γαλήνη“ της Βάρκιζας… Μπήκε και κρύφτηκε στη Φυτειά. Σύνδεσμός του ο Γεώργιος Ζερμπίνος, μέλος του Εργατικού Κέντρου Καλαμάτας. Στις 18.1.1946 οι πρώην ταγματασφαλίτες -παρακρατικοί (τώρα) του Μαγγανά μπήκαν στην Καλαμάτα και στο καφενείο του Κατσαρού σκότωσαν δυο και τραυμάτισαν 7 – κατά δήλωση της Χωροφυλακής. Ο Ναπολέοντας πήρε εντολή από τηνΠ.Ε. του ΚΚΕ να βγει από την κρύπτη την Κυριακή, ν‘ ανέβει στου Σπυρίδι το χάνι , θα μαζευτούν και άλλοι Αντιστασιακοί (πρ. ΕΛΑΣίτες κ.ά.), να εξοπλιστούν και να χτυπήσουν τους παρακρατικούς αν μπουν στην Καλαμάτα, όπερ και έπραξε. Κανένας δεν ανέβηκε και σα νύχτωσε σύνδεσμος τον ειδοποίησε πως ο γραμματέας της Π.Ε. Μάριος Κ. μετέβαλε σχέδια, δεν θα τους χτυπήσουν, να ξανακατεβεί στην κρύπτη του και συμμορφώθηκε. Οι παρακρατικοί Παρασκευή-Σάββατο- Κυριακή μέχρι Δευτέρα ξημερώματα δήωναν την Καλαμάτα, μπαίνανε σε σπίτια αντιστασιακών, ξυλοκοπούσαν βασάνιζαν, κλέβανε, τραυμάτιζαν, σκότωναν… Τη Δευτέρα φύγανε -ανενόχλητοι όλο αυτό το διάστημα- με 250 ομήρους και τόνους πλιάτσικο, αφήνοντας πίσω τους κατά την εφ. “ΤΟ ΒΗΜΑ“, περί τους 15 σκοτωμένους και περί τους 30 τραυματίες. Γιατί άλλαξε γνώμη ο γραμ. της Π.Ε. του ΚΚΕ; Αγνωστον μέχρι σήμερα… Οι αντιστασιακοί χάσανε μοναδική ευκαιρία. Θα εξοντώνανε ολοκληρωτικά τις συμμορίες, σε συνεργασία και με τον Χριστοδούλου, διοικητή του Α‘ Τμήματος Χωροφυλακής, το ‘χει γράψει και στα απομνημονεύματά του, επεδίωξε και τότε συνεργασία με το ΕΑΜ -και η κατάσταση θ‘ άλλαζε 100% υπέρ της ειρήνης και τάξης στη Μεσσηνία και είμαι βέβαιος σε όλη τη χώρα.
Ο Ναπολέων, ενώ ετοιμαζόταν να βγει στο βουνό πιάστηκε στην κρύπτη του, αδιευκρίνιστος ο δίαυλος, στις 15 Μαΐου 1946. Παραπέμφθηκε
στο Στρατοδικείο ως “ένοχος εσχάτης προδοσίας“ γιατί ήθελε να παραδώσει μέρος της επικρατείας σε εχθρική χώρα!!! Οταν τελείωσε η
ανάγνωση του κατηγορητηρίου ρωτά τους αξ. στρατοδίκες -δεν ξέρω αν είχαν υπηρετήσει στα Ταγμ. Ασφαλείας- “Είμαι προδότης ή πατριώτης“ και τους εγχειρίζει έγγραφο του στρατάρχη Αλεξάντερ που παραθέτουμε.
Και αντί σε θάνατο τον δίκασαν ισόβια… Ιδια μοίρα με τον Κολοκοτρώνη, γεννήθηκε απέναντι από το χωριό του, στο Ραμοβούνι, του Δ. Πλα-
πούτα, καταγωγής από του Σουλιμά, του συγχωριανού του στρατηγού Γιαννάκη Γκρίτζαλη που εκτέλεσαν τότε (1834) στην Κυπαρισσία. Αποφυλακίστηκε και το 1962 παντρεύτηκε την Ευδοκία, αδερφή του Σ. Νικολακόπουλου που έχω αναφέρει. Στάθηκε δίπλα του παλικάρι, τον φρόντισε στοργικά όταν αρρώστησε και προς το τέλος, όταν οι γιατροί γνωμάτευσαν ότι το νοσοκομείο δεν θα τους προσφέρει τίποτα πέραν της καταστολής, τον ντάντεψε σπίτι, του έκλεισε τα μάτια μόλις “πέταξε το πνεύμα“, τον νεκρόπλυνε, τον νεκροστόλισε, τον μοιρολόγησε μαζί με την κόρη τους Ράνια και το γιο Περικλή, τα εγγόνια.
Ας κλείσω με το ότι τον αδερφό του Γιώργο απέταξαν από το Πολεμικό Ναυτικό και τον πατέρα του, παπά, πάνω από 70 χρονών, τον σκότωσαν παρακρατικοί με μαχαιριές…
Και ότι, όταν οι Αγγλοι προσφέρθηκαν να του χορηγήσουν αποζημίωση για τα σπίτια που του κάψανε οι Ιταλοί στο χωριό, αρνήθηκε λέγοντας πως αγωνίστηκε για την πατρίδα του αναλαμβάνοντας όλους και εν γνώσει όλων των κινδύνων. Θα παραμείνει εσαεί καμάρι για την Εθνική Αντίσταση, όπως γενικά για την Πατρίδα και υπόδειγμα πατριώτη.
Δημήτρης Κυριαζής

http://www.eleftheriaonline.gr

Advertisements

Μαΐου 14, 2012 - Posted by | ΠΡΟΣΩΠΑ

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: