doriopress

ΝΕΑ ΑΠΟ ΤΟ ΔΩΡΙΟ …ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ

Παραχωρείται στο Δήμο Οιχαλίας το κτήριο που στέγαζε το Ειρηνοδικείο Δωρίου

Με ανακοίνωση των 3 βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ: Παραχωρούνται στο Δήμο Οιχαλίας τα Ειρηνοδικεία Δωρίου και Μελιγαλά. Τη δωρεάν παραχώρηση στο Δήμο Οιχαλίας των ακινήτων του Δημοσίου όπου στεγάζονταν τα Ειρηνοδικεία Δωρίου και Μελιγαλά, γνωστοποιούν με κοινή ανακοίνωσή τους οι τρεις βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ στο νομό, Γιώργος Κατρούγκαλος, Παναγιώτα Κοζομπόλη και Πέτρος Κωνσταντινέας.

Η εν λόγω ανακοίνωση αναφέρει: «Με το άρθρο 23 του σχεδίου νόμου του υπουργείου Οικονομικών, «Προσαρμογή της Ελληνικής Νομοθεσίας στις διατάξεις της Οδηγίας (ΕΕ) 20155/2376 και άλλες διατάξεις», που κατατέθηκε στη Βουλή και αναμένεται να ψηφιστεί εντός της τρέχουσας εβδομάδας, παραχωρούνται χωρίς αντάλλαγμα στο Δήμο Οιχαλίας, τα ακίνητα που στέγαζαν παλαιότερα, τα Ειρηνοδικεία Δωρίου και Μελιγαλά».

Συγκεκριμένα «το Ελληνικό Δημόσιο παραχωρεί τα παραπάνω ακίνητα χωρίς αντάλλαγμα, με σκοπό να χρησιμοποιηθούν από το Δήμο Οιχαλίας είτε για στεγαστικές και λειτουργικές του ανάγκες, είτε για πολιτιστικές δράσεις. Η μοναδική υποχρέωση του δήμου, είναι να συντηρεί τα παραχωρούμενα κτήρια. Διαφορετικά σε περίπτωση μη χρησιμοποίησής τους για το σκοπό του διατέθηκαν, αίρεται η παραχώρηση με απόφαση του υπουργού Οικονομικών».

Και η ανακοίνωση των βουλευτών Μεσσηνίας καταλήγει ως εξής: «Με την παραχώρηση αυτή ικανοποιούνται πάγια αιτήματα του Δήμου Οιχαλίας και των κατοίκων της περιοχής, στο πλαίσιο μιας γενικότερης αντίληψης της παρούσας κυβέρνησης, καθότι ανάλογες παραχωρήσεις κτηρίων γίνονται και προς άλλους δήμους της χώρας».

https://kopanakinews.wordpress.com από www.eleftheriaonline.gr/

Μαΐου 30, 2017 Posted by | ΔΗΜΟΣ ΟΙΧΑΛΙΑΣ | Σχολιάστε

«ΕΦΥΓΕ» ΑΠΟ ΚΟΝΤΑ ΜΑΣ Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

Έφυγε χθες από τη ζωή στα 90 χρόνια του  ο συντοπίτης μας  Γιάννης Φωτόπουλος του Νικολάου.
Ήταν ένας ξεχωριστός άνθρωπος με οξύνοια και πολυδιάστατη σκέψη , με έντονη προσωπικότητα , πολυπράγμων και πολυμήχανος. Ήταν αγωνιστής σε όλη την πολυτάραχη ζωή του.Ένας άνθρωπος με ελεύθερη καρδιά και ανήσυχο πνεύμα που θα μας λείψει.
Ας είναι  ελαφρύ το χώμα που θα τον σκεπάζει.

Μαΐου 26, 2017 Posted by | ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ, ΠΡΟΣΩΠΑ | Σχολιάστε

Η κ.Δήμητρα Δεδεμάδη από το Δώριο έζησε 35 χρόνια στη Βενεζουέλα και εξηγεί γιατί αναγκάστηκε να επιστρέψει στο μικρό χωριό της από όπου ξεκίνησε μαζί με τον άντρα της τέσσερις δεκαετίες πριν

Η Δήμητρα Δεδεμάδη μιλά στο NEWS 247 για τη ζωή στην πολυτάραχη χώρα της Λατινικής Αερικής και εξηγεί γιατί αναγκάστηκε να επιστρέψει στο μικρό χωριό της Μεσσηνίας από όπου ξεκίνησε μαζί με τον άντρα της τέσσερις δεκαετίες πριν

«Έζησα στη Βενεζουέλα σχεδόν 35 χρόνια. Η κατάσταση, πλέον, είχε γίνει πολύ επικίνδυνη. Δεν μπορούσαμε να ζούμε με το φόβο. Έπρεπε να φύγουμε για να μην κινδυνεύουμε». Για την 54χρονηΔήμητρα Δεδεμάδη και τον σύζυγό της Θανάση, που έστησαν τη ζωή και την οικογένειά τους στη μακρινή χώρα της Λατινικής Αμερικής, η απόφαση να πάρουν το δρόμο της επιστροφής για την πατρίδα δεν ήταν εύκολη. Ωστόσο, «στην Ελλάδα είμαστε ελεύθεροι» λέει η ίδια από το χωριό Δώριο Μεσσηνίας όπου έχει βρει καταφύγιο εδώ και μερικούς μήνες. «Μπορούμε να κυκλοφορήσουμε στην πλατεία. Μπορούμε να πάμε μια βόλτα το απόγευμα. Δεν κινδυνεύουμε να μας σκοτώσουν μέρα μεσημέρι».

Πάει αρκετός καιρός που παρακολουθούμε εικόνες βίας από την πολυτάραχη Βενεζουέλα. Ουρές χιλιομέτρων στα σούπερ μάρκετ, εγκληματικότητα στους δρόμους και διαδηλώσεις που μετρούν νεκρούς και τραυματίες. Ο πρόεδρος Νικολάς Μαδούρο αποδίδει τα προβλήματα της οικονομίας της χώρας του σε μηχανορραφίες των ΗΠΑ και της αντιπολίτευσης για την αποσταθεροποίηση και την ανατροπή της κυβέρνησής του. Στον αντίποδα, η  αντιπολίτευση ζητά παραίτηση Μαδούρο με τον πρόεδρο της Εθνικής Συνέλευσης της χώρας, Χούλιο Μπόρχες, να καλεί τους πολίτες να επαναστατήσουν και να μην δεχθούν την αλλαγή στο Σύνταγμα που έχει προαναγγείλει ο πρόεδρος της Μπολιβαριανής Δημοκρατίας.

Τι ακριβώς συμβαίνει, όμως, στη Βενεζουέλα του Νικολάς Μαδούρο και πώς είναι η ζωή για τους απλούς πολίτες; Η Δήμητρα Δεδεμάδη περιγράφει στο NEWS 247 τη σκληρή καθημερινότητα που η ίδια έζησε και τον αγώνα επιβίωσης που δίνουν καθημερινά όσοι μένουν μόνιμα εκεί.

Τα πρώτα χρόνια ξέραμε ότι δουλεύοντας μπορούσαμε να αποκτήσουμε κάτι

«Παντρεύτηκα το 1982. Ήμουν 19 ετών. Έπρεπε να ακολουθήσω το σύζυγό μου στη Βενεζουέλα» θυμάται η κυρία Δήμητρα. «Ο άντρας μου βρέθηκε για λίγο στον Παναμά για δουλειά. Μετακόμισε, όμως, στη Βενεζουέλα, όπου ζούσε ήδη η αδερφή του με την οικογένειά της».

Στην αρχή, ο κύριος Θανάσης εργάστηκε στο μαγαζί με ρούχα που είχε ανοίξει ο κουνιάδος του. Όταν πια είχε κάποιες οικονομίες στην άκρη, το 1984, αποφάσισαν με τη σύζυγό του να στήσουν τη δική τους επιχείρηση, ένα μαγαζί με υποδήματα και δερμάτινες τσάντες. «Τα πρώτα χρόνια η ζωή μας ήταν αρκετά καλή. Μπορεί να είχαμε δυσκολίες μέχρι να φτιάξουμε το μαγαζί μας, όμως βρίσκαμε πολύ πιο εύκολα πράγματα βασικά για την επιβίωσή μας. Δουλεύοντας ξέραμε ότι μπορούσαμε να αποκτήσουμε κάτι», λέει η κυρία Δήμητρα και συνεχίζει εξηγώντας πώς ξεκίνησαν τα πρώτα οικονομικά προβλήματα.

«Όταν ανοίξαμε το μαγαζί και για αρκετά χρόνια το εργοστάσιο που μας προμήθευε προϊόντα δεχόταν πίστωση. Δίναμε μια προκαταβολή, μας έφερναν το εμπόρευμα και ξεχρεώναμε ένα μήνα αργότερα. Τα τελευταία χρόνια, όμως, έπρεπε πρώτα να πληρώσουμε όλο το ποσό του εμπορεύματος στο εργοστάσιο για να μας το δώσουν. Δεν δέχονταν καμία πίστωση και αυτό μας κατέστρεφε οικονομικά. Αναγκαζόμασταν να αγοράζουμε το εμπόρευμα χωρίς να ξέρουμε πότε και αν τελικά θα το πουλούσαμε. Σταδιακά αρχίσαμε να μπαίνουμε μέσα καθώς ο κόσμος δεν μπορούσε να ψωνίσει. Ευτυχώς, καταφέραμε να κάνουμε κάποιες οικονομίες και να σπουδάσουμε τα δύο μας παιδιά. Και τώρα, μετά από μια σκληρή πραγματικότητα που βιώσαμε για πολλά χρόνια, αποφασίσαμε να κλείσουμε τα πάντα στη Βενεζουέλα και να γυρίσουμε στην Ελλάδα».

Τον σκότωσαν για ένα κινητό τηλέφωνο

Η Βενεζουέλα, περιγράφει η 54χρονη, έχει κηρυχθεί επανειλημμένα σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης. Η στρατιωτική παρουσία είναι έντονη παντού, στα Μέσα Μεταφοράς, στα ταμεία των καταστημάτων, στους δρόμους. Συχνό φαινόμενο είναι και οι άνθρωποι που ψάχνουν τα σκουπίδια για λίγο φαγητό. Είναι τέτοιες οι ελλείψεις σε τρόφιμα και φάρμακα που αντιμετωπίζει ο πληθυσμός, που συχνά οδηγούν ακόμα και στο θάνατο. Στα σούπερ μάρκετ ο μέσος χρόνος αναμονής ξεπερνά τις έξι με οκτώ ώρες, ενώ ισχύει ειδικός κανονισμός προσέλευσης. Η μαύρη αγορά εξελίσσεται σε επικερδή δραστηριότητα για όλα τα κοινωνικά στρώματα. Τα δημόσια νοσοκομεία υπολειτουργούν. Η κυκλοφορία είναι σχεδόν απαγορευτική μετά τη δύση του ηλίου για όποιον δεν θέλει να προκαλέσει την τύχη του κι αυτό γιατί η εγκληματικότητα βρίσκεται στα ύψη. Σύμφωνα με την οργάνωση Παρατηρητήριο Βίας στη Βενεζουέλα, το 2016 οι δολοφονίες αυξήθηκαν σε 28.479 από τις 27.875 που είχαν καταγραφεί το 2015. «Πρόσφατα ο γιος μου έμαθε ότι σκότωσαν ένα φίλο φίλου του μέρα μεσημέρι μόνο και μόνο για να του αρπάξουν ένα καλό κινητό τηλέφωνο», μας λέει η κυρία Δήμητρα.

Απήγαγαν το γιο μου

«Τα τελευταία χρόνια δεν μπορούσαμε να ζήσουμε στη Βενεζουέλα» συνεχίζει. «Θέλαμε να νοικιάσουμε μια μονοκατοικία αλλά αν το κάναμε θα ήταν σαν να προκαλούμε ότι έχουμε λεφτά. Πολλές φορές είχαν σκοτώσει ανθρώπους, που έμεναν σε μονοκατοικίες, επειδή τους έβλεπαν να κάθονται στις αυλές των σπιτιών τους, μέρα μεσημέρι. Περνούσαν με το μηχανάκι και πυροβολούσαν χωρίς λόγο και αιτία. Σκοτώνουν για πλάκα, πλέον. Αν αντισταθείς σε μια ληστεία, κινδυνεύεις να χάσεις την ίδια σου τη ζωή. Κινδυνεύεις μόλις πέσει το σκοτάδι αλλά ακόμη και με το φως της ημέρας αν δεν είσαι προσεκτικός. Είναι πολύ επικίνδυνα τα πράγματα εκεί», σημειώνει η κυρία Δήμητρα και αναφέρει μία περιπέτεια που πέρασε η οικογένειά της πριν κάποια χρόνια. «Είχαν απαγάγει το γιο μου, τον Τάσο. Βρισκόταν σε ένα ίντερνετ καφέ με φίλους του όταν άγνωστοι μπήκαν μέσα, τον τράβηξαν έξω και τον έβαλαν στο αυτοκίνητο. Οκτώ μέρες είχαμε να μάθουμε νέα του. Μας ζήτησαν λεφτά για να δούμε το γιο μας ζωντανό. Τα δώσαμε για να γυρίσει πίσω το παιδί μας».

Πάσχα στην Ελλάδα μετά από πολλά χρόνια για την κυρία Δήμητρα, το σύζυγό της Θανάση και το γιο τους Τάσο.

Σκληρός αγώνας επιβίωσης

Το καθήκον της τήρησης της τάξης και την περιφρούρηση της διανομής τροφίμων έχει εδώ και λίγο καιρό αναλάβει ο Στρατός. Τι σημαίνει αυτό στην πράξη; Ότι κάθε φορά που τα σούπερ μάρκετ προμηθεύονται προϊόντα, μία φορά το μήνα συνήθως, ο πολίτης πρέπει να πάει εκεί από τα ξημερώματα και να δώσει την ταυτότητά του στους στρατιωτικούς προκειμένου να λάβει το χαρτί με το πολυπόθητο νούμερο για τη σειρά προτεραιότητας. Οι στρατιωτικοί κρατούν τις ταυτότητες και τις επιστρέφουν αφού στους πολίτες αφού ψωνίσουν, για να μη μπορούν να πάνε στο σούπερ μάρκετ δύο και τρεις φορές. Το κράτος, επίσης, παρέχει σε πολύ χαμηλή τιμή και ανά 15 ημέρες στους φτωχούς μια σακούλα με λάδι, αλεύρι, ζάχαρη και συνήθως κάποιο πουλερικό. Για όλους τους άλλους, όμως, που στήνονται στις ουρές των σούπερ μάρκετ και περιμένουν πότε θα ψωνίσουν, υπάρχουν δύο εναλλακτικές, σύμφωνα με την 54χρονη. «Ή περιμένεις στην ουρά με το ενδεχόμενο να μη βρεις ούτε τα βασικά που έχεις ανάγκη για την επιβίωσή σου ή καταφεύγεις στη μαύρη αγορά. Στη δεύτερη περίπτωση οι τιμές είναι εξωφρενικές».

Σύμφωνα με την Δήμητρα Δεδεμάδη, ο βασικός μισθός αυτή τη στιγμή στη Βενεζουέλα υπολογίζεται περίπου στα 70.000 μπολίβαρ (15 ευρώ περίπου), ενώ από την πρωτομαγιά και μετά παρέχεται κι ένα βοήθημα για φαγητό. Ένα  κιλό κρέας στο σούπερ μάρκετ κοστίζει περίπου 11.000 μπολίβαρ. Για να πάρει κάποιος ένα κιλό γάλα σε σκόνη έδινε 3.000 μπολίβαρ ενώ στη μαύρη αγορά πληρώνει μέχρι και 17.000 μπολίβαρ. Για να αγοράσει 30 αυγά, πρέπει να πληρώσει 10.000 μπολίβαρ, τη στιγμή που το ημερομίσθιο είναι στα μισά λεφτά. «Μια περίοδο στη Βενεζουέλα δεν είχαμε καθόλου ζάχαρη. Ακόμη και κάτω από τις πέτρες να κοιτούσαμε, δεν είχαμε να βάλουμε ούτε ένα κουταλάκι ζάχαρης στον καφέ μας. Τότε, η ζάχαρη στοίχιζε στο σούπερ μάρκετ 25 μπολίβαρ το κιλό, αλλά λόγω της έλλειψής της μας ζητούσαν στη μαύρη αγορά 3.000 μπολίβαρ για ένα κιλό ή για 40 κιλά ήθελαν 40.000 μπολίβαρ. Μητέρες δεν είχαν πάνες να αλλάξουν τα μωρά τους και όποιος είχε, ζητούσε απίστευτα ποσά για να τις πουλήσει. Άλλοι ζητούσαν φαγητό για να σου δώσουν χαρτοπετσέτες ή χαρτιά υγείας. Ζήσαμε πολύ άσχημες καταστάσεις», περιγράφει η κυρία Δήμητρα προσθέτοντας ότι πριν φύγει η ίδια από τη Βενεζουέλα, μια οικογένεια για να νοικιάσει ένα μικρό διαμέρισμα με ένα δωματιάκι χρειαζόταν περί τις 20.000 μπολίβαρ.

Όσο για την οικογενειακή επιχείρηση; Κάποια στιγμή εν μέσω σφοδρών διαδηλώσεων ήρθαν από την κυβέρνηση και της είπαν: «Ή θα μειώσετε τις τιμές των υποδημάτων σας κατά 30% ή θα βάλουμε εμείς τις τιμές που θέλουμε και θα μπει ο κόσμος μέσα και θα πάρει τα πάντα». «Δεν είχαμε άλλη επιλογή» εξηγεί. «Έπρεπε να ρίξουμε τις τιμές για να ξεπουλήσουμε. Πωλούσαμε δερμάτινα παπούτσια για 10.000 μπολίβαρ αλλά ο κόσμος δεν είχε λεφτά να αγοράσει, περπατούσαν με τρύπια παλιά παπούτσια. Κάπως έτσι, δώσαμε όλο το εμπόρευμά μας σε χαμηλές τιμές και φύγαμε από τη Βενεζουέλα».

Η ζωή στην πατρίδα

Μετά από λίγους μήνες στο χωριό της στη Μεσσηνία, η κυρία Δήμητρα δεν έχει πλέον καμία αμφιβολία ότι με το σύζυγό της έλαβαν τη σωστή απόφαση. «Συγγενείς που ζουν ακόμη εκεί μου λένε ότι η κατάσταση γίνεται ολοένα και χειρότερη, οι τιμές των προϊόντων είναι όλο και πιο ακριβές και ο κόσμος δεν έχει πραγματικά να φάει. Με καθησυχάζουν ότι κάναμε το καλύτερο πράγμα που φύγαμε από τη χώρα και εύχονται μια μέρα να το καταφέρουν και οι ίδιοι» σημειώνει η 54χρονη, η οποία, πλέον, έχει αλλάξει τελείως τρόπο ζωής. Ξυπνάει το πρωί με το σύζυγό της και πίνουν ανέμελοι τον καφέ τους, με τις λιγοστές οικονομίες τους και την παρέα των συγγενών τους. «Εδώ πέρα νιώθω ελεύθερη. Έχουμε βρει την ψυχική μας ηρεμία. Ευτυχώς, έφυγαν και τα δύο μας παιδιά, δουλεύουν πλέον στην Ισπανία και είμαστε ήσυχοι. Κάνουν λάθος όσοι συγκρίνουν τη Βενεζουέλα με την Ελλάδα. Είναι τελείως διαφορετική η ζωή στην πατρίδα μας. Κανείς δεν μας ενοχλεί», καταλήγει η κυρία Δήμητρα και το μόνο που ζητά από την Πολιτεία είναι «να μπορούμε σαν Έλληνες να έχουμε ιατρική περίθαλψη και να πληρώνουμε πιο φθηνά τα φάρμακά μας».

Μαΐου 4, 2017 Posted by | ΠΡΟΣΩΠΑ | Σχολιάστε

ΒΙΝΤΕΟ ΤΟΥ 1985 :ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΘΙΑΣΟΥ ΜΕ ΦΙΔΙΑ ΚΑΙ ΑΡΚΟΥΔΕΣ ΣΤΟ ΒΑΣΙΛΙΚΟ- ΔΩΡΙΟ-ΨΑΡΙ

ΦΟΒΕΡΟ ΒΙΝΤΕΟ (ΕΠΟΧΗΣ 1985 ΠΕΡΙΠΟΥ) ΠΟΥ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕ  Ο ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ ΓΥΦΤΟΠΟΥΛΟΣ

Μαΐου 3, 2017 Posted by | ΙΣΤΟΡΙΑ | Σχολιάστε

«Έγκριση προγραμματικής σύμβασης μεταξύ του Δήμου Οιχαλίας και της Περιφέρειας Πελοποννήσου για την εκτέλεση του έργου «Ασφαλτόστρωση τμήματος της δημοτικής οδού Δωρίου – Αμφιθέας Μοναστηρίου Ι.Ν. Αγίου Ιωάννου Δήμου Οιχαλίας», προϋπολογισμού 200.000,00€»

Με την υπ.αρ. Α.Δ.Σ. 50/2017 εγκρίθηκε η σύναψη προγραμματικής σύμβασης μεταξύ του Δήμου Οιχαλίας και της Περιφέρειας Πελοποννήσου για την εκτέλεση του έργου «Ασφαλτόστρωση τμήματος της δημοτικής οδού Δωρίου – Αμφιθέας Μοναστηρίου Ι.Ν. Αγίου Ιωάννου Δήμου Οιχαλίας», προϋπολογισμού 200.000,00€ το οποίο χρηματοδοτείται από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων Σ.Α.Ε.571  του Υπουργείου Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων.

Η παραπάνω χρηματοδότηση εξασφαλίστηκε μετά από συντονισμένες ενέργειες του συλλόγου Κλεσουραίων,  αλλά και προσωπικά του συμπατριώτη μας Χρήστου Τσαμπούρη του Σταύρου .

Πρόκειται για ένα έργο το οποίο θα δώσει λύση στο πρόβλημα της επικοινωνίας του Δωρίου με τον παλιό οικισμό της Αμφιθέας, δεδομένου ότι  μέχρι σήμερα η διαδρομή Δώριο – Αμφιθέα ήταν από δύσκολη έως επικίνδυνη τους χειμερινούς μήνες εξαιτίας της κατάστασης του οδοστρώματος.

Η ασφαλτόστρωση της ανωτέρω οδού θα έχει σαν αποτέλεσμα την εύκολη πρόσβαση στο εξωκλήσι του Αγίου Ιωάννη, ο περιβάλλοντας χώρος του οποίου διαμορφώθηκε πρόσφατα με ενέργειες του συλλόγου Κλεσουραίων, αλλά και στην παλιά κεντρική εκκλησία του χωριού τον Άγιο Βασίλειο, μοναδικής ονοματοδοσίας στην περιοχή μας.

Δυο Εκκλησίες μοναδικής ομορφιάς και αρχιτεκτονικής μέσα σε ένα φυσικό περιβάλλον αξεπέραστης ομορφιάς.

Διαβάστε όλη την απόφαση εδώ: ΑΔΣ 50/2017

Απρίλιος 25, 2017 Posted by | ΔΗΜΟΣ ΟΙΧΑΛΙΑΣ | Σχολιάστε

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗΣ «ΓΕΥΣΙΓΝΩΣΙΑ ΕΛΑΙΟΛΑΔΟΥ» THN ΚΥΡΙΑΚΗ 30/4/2017 ΣΤΟ ΔΩΡΙΟ

Το Κ.Ε.Κ. Π.Ε. Μεσσηνίας στο πλαίσιο υλοποίησης του προγράμματος κατάρτισης «Γευσιγνωσία Ελαιολάδου» ανακοινώνει την έναρξη των μαθημάτων.

Το πρόγραμμα κατάρτισης θα ολοκληρωθεί με τριήμερο πρωινό σεμινάριο στη Καλαμάτα 9 με 11 Μαΐου στο ΚΕΚ της περιφερειακής ενότητας Μεσσηνίας.

Το αναλυτικό πρόγραμμα των κατά τόπους μαθημάτων είναι:

(ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΟΡΓΑΝΟΛΗΠΤΙΚΗΣ ΑΝΑΛΥΣΗΣ  (ΓΕΥΣΙΓΝΩΣΙΑΣ ΕΛΑΙΟΛΑΔΟΥ)

 

HMEΡOMHNIA ΩΡΕΣ ΕΝΑΡΞΗΣ-ΛΗΞΗΣ ΤΟΠΟΘΕΣΙΑ
ΚΥΡΙΑΚΗ 02-04-17 ΠΡΩΙ 10:00-15:00 ΑΝΔΡΟΥΣΑ
ΚΥΡΙΑΚΗ 02-04-17 ΑΠΟΓΕΥΜΑ 16:00-21:00 ΣΤΕΡΝΑ
ΣΑΒΒΑΤΟ 08-04-17 ΑΠΟΓΕΥΜΑ 16:00-21:00 ΠΕΤΑΛΙΔΙ
ΚΥΡΙΑΚΗ 02-04-17 ΠΡΩΙ  10:00-15:00 ΚΟΡΩΝΗ
ΚΥΡΙΑΚΗ 02-04-17 ΑΠΟΓΕΥΜΑ 16:00-21:00 ΦΟΙΝΙΚΟΥΝΤΑ
Μ. ΤΕΤΑΡΤΗ 12-04-17 ΑΠΟΓΕΥΜΑ 16:00-21:00 ΜΕΛΙΓΑΛΑΣΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ

ΜΑΡΙΑ ΚΑΛΛΑΣ

ΣΑΒΒΑΤΟ 22-04-17 ΠΡΩΙ 10:00-15:00 ΚΟΡΥΦΑΣΙΟ
ΣΑΒΒΑΤΟ 22-04-17 ΑΠΟΓΕΥΜΑ 16:00-21:00 ΧΩΡΑ
ΚΥΡΙΑΚΗ 23-04-17 ΠΡΩΙ 10:00-15:00 ΓΑΡΓΑΛΙΑΝΟΙ
ΚΥΡΙΑΚΗ 23-04-17 ΑΠΟΓΕΥΜΑ 16:00-21:00 ΦΙΛΙΑΤΡΑ
ΤΕΤΑΡΤΗ 26-04-17 ΑΠΟΓΕΥΜΑ 16:00-21:00 ΑΛΑΓΟΝΙΑ
ΚΥΡΙΑΚΗ 30-04-17 ΠΡΩΙ 10:00-15:00 ΚΥΠΑΡΙΣΙΑ
ΚΥΡΙΑΚΗ 30-04-17 ΑΠΟΓΕΥΜΑ 16:00-21:00 ΔΩΡΙΟ
ΚΥΡΙΑΚΗ 08-05-17 ΠΡΩΙ 10:00-15:00 ΚΑΡΔΑΜΥΛΗ

 

Απρίλιος 21, 2017 Posted by | ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ -ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ | Σχολιάστε

ΠΑΣΧΑ 2017 ΣΤΟ ΔΩΡΙΟ

Απρίλιος 21, 2017 Posted by | EOΡΤΑΣΤΙΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ | Σχολιάστε

ΛΑΜΠΑΔΗΔΡΟΜΙΑ ΑΥΡΙΟ ΣΤΟ ΔΩΡΙΟ

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΓΟΝΕΩΝ ΚΑΙ ΚΗΔΕΜΟΝΩΝ

ΔΗΜ. ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΔΩΡΙΟΥ

ΣΕ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΣΥΛΛΟΓΟΥΣ ΤΗΣ ΔΗΜ. ΕΝΟΤΗΤΑΣ ΔΩΡΙΟΥ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Tην Παρασκευή 24/3/2017 στο Δώριο θα πραγματοποιηθεί:
ΛΑΜΠΑΔΗΔΡΟΜΙΑ      

Όσοι θέλουν να συμμετέχουν παρακαλούνται να βρίσκονται στο κτίριο του πρώην Δημαρχείου Δωρίου στις 19.00 μ.μ, όπου και θα γίνει η εκκίνηση.

Μαρτίου 23, 2017 Posted by | EOΡΤΑΣΤΙΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ | Σχολιάστε

Ανεξαρτητοποιήθηκε ο δημοτικός σύμβουλος Κόνιαρης Δημήτριος

Την ανεξαρτητοποίηση του από τον συνδυασμό «ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΟΙΧΑΛΙΑΣ» – ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ , γνωστοποίησε ο δημοτικός σύμβουλος της Δημοτικής Ενότητας Δωρίου κ. Κόνιαρης Δημήτριος  με επιστολή του προς τον Δήμο Οιχαλίας.

Μαρτίου 23, 2017 Posted by | ΔΗΜΟΣ ΟΙΧΑΛΙΑΣ | Σχολιάστε

Δάκρυα χαράς και συγκίνησης στην πρεμιέρα της ταινίας «Η δική μας Μαρία Κάλλας»

ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ. Με δάκρυα χαράς, λύπης και συγκίνησης παρακολούθησαν οι διακόσιοι και πλέον Μεσσήνιοι με τους φίλους που παρακολούθησαν την πρώτη προβολή της ταινίας «Η δική μας Μαρία Κάλλας» του Μπάμπη Τσόκα που έλαβε χώρα το απόγευμα της Κυριακής στο Σταθάκειο Κέντρο στην Αστόρια.

Ηταν αν όχι η μόνη, τουλάχιστον μια από τις ελάχιστες φορές που το ακροατήριο παρακολούθησε καθηλωμένο και με έκδηλη την αγωνία την προβολή. Κι αυτό διότι πολλοί από αυτών ανέλαβαν ρόλους κομπάρσου, ενώ άλλοι προσέφεραν τον οβολό τους και «όλοι μαζί» προσέφεραν στην ομογένεια και στον απανταχού ελληνισμό μια ταινία, η οποία προβάλλει την ζωή και το έργο της ντίβας, αλλά πάνω από όλα την αγάπη της για την γενέτειρα.

Η προβολή διοργανώθηκε από τον Σύλλογο Μεσσηνίων «Αριστομένη», την Παμμεσσηνιακή Ομοσπονδία Αμερικής και Καναδά και τη Μεσσηνιακή Αμφικτυονία σε συνεργασία με την Ομοσπονδία Ελληνικών Σωματείων Μείζονος Νέας Υόρκης.

Ο Σταύρος Γιαννόπουλος, πρόεδρος του Συλλόγου Μεσσηνίων «Αριστομένης», κατά την διάρκεια της εναρκτήρια ομιλίας αναφέρθηκε στην απόφασή τους να διοργανώσουν την πρώτη προβολή της ταινίας μια εβδομάδα πριν την μεγαλειώδη παρέλαση της Νέας Υόρκης και τόνισε ότι πρωταρχικός στόχος ήταν να εντάξουν την προβολή στο πλαίσιο του Μήνα Ελληνικής Κληρονομιάς και να προβάλλουν την ζωή και το έργο της Μαρίας Κάλλας την αγάπη της για τον Σύλλογο και την Μεσσηνία.

Στην τελετή ήταν οι μικρές Ιωάννα Γιαννοπούλου και η Σοφία Σικόλα, οι οποίες υποδύθηκαν την Μαρία σε μικρή ηλικία που συμμετείχε σε εκδήλωση του Συλλόγου Μεσσηνίων και τραγούδησαν την «Παπαλάμπραινα».

Αναφερόμενος στην ταινία επεσήμανε ότι οι προσπάθειες που ξεκίνησαν προ τριών ετών για την παραγωγή της ταινίας απέδωσαν καρπούς και δίδαξαν σε όλους ότι όταν είμαστε ενωμένοι και προσηλωμένοι στους στόχους μεγαλουργούμε.

«Αποδείξαμε ότι δεν είμαστε απλά και μόνο φορείς και συνεχιστές ενός λαμπρού πολιτισμού, αλλά και δημιουργοί οικουμενικής αξίας πολιτιστικών αγαθών, όπως η ταινία «Η δική μας Μαρία Κάλλας», επεσήμανε ο κ. Γιαννόπουλος.

Ο σκηνοθέτης Μπάμπης Τσόκας επεσήμανε ότι είναι δική μας ταινία, η οποία έγινε πραγματικότητα όχι με τα χρήματα, αλλά με τον έρωτά μας για τον τόπο και με το πάθος μας να μεταφέρουμε στην μεγάλη οθόνη την αγάπη της ντίβας για τον τόπο μας.

Ο κ. Τσόκας αποκάλυψε ότι καταλυτικό ρόλο στην σύλληψη και υλοποίηση της ιδέας έπαιξε το ερειπωμένη σπίτι της Μαρίας Κάλλας στο Νεοχώρι του Μελιγαλά Μεσσηνίας. «Όταν είδα τα ερείπια ένιωσα ρίγος, ντροπή και αποτροπιασμό και αποφάσισα να κάνω κάτι για να προβάλω το ζήτημα», επεσήμανε υπενθυμίζοντας ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα βρήκε διακόσιους πενήντα συνοδοιπόρους.

Παράλληλα τόνισε ότι από την Αστόρια, απ’ όπου ξεκίνησε η μεγάλη προσπάθεια α ξεκινάει και το μεγάλο ταξίδι της η ταινία «Η δική μας Μαρία Κάλλας».
Από τη Νέα Υόρκη στην οποία γεννήθηκε η Μαρία Κάλλας, η ταινία θα μεταβεί στο Σικάγο, στην Βοστώνη στο Μόντρεαλ και θα καταλήξει στο φεστιβάλ κινηματογράφου του Μόντρεαλ.

Ο πρόεδρος της Ενωσης Φίλων της Μαρίας Κάλλας, Φίλιππος Μπάμης εξέφρασε την ικανοποίησή του για την επιτυχία της ταινίας και απευθυνόμενος στον Μπάμη Τσόκα τόνισε ότι ενώ αυτοί σχεδίαζαν να κάνουν κάτι για την Μαρία Κάλλας για το σπίτι της και την δημιουργία μουσείου, τους πρόλαβε ο Μπάμπης Τσόκας.

Ο Παναγιώτης Μπαζίγος, γραμματέας της Μεσσηνιακής Αμφικτυονίας εξέφρασε την ευγνωμοσύνη για την συμμετοχή των Μεσσηνίων και μεταξύ άλλων τόνισε: «Σήμερα είναι εδώ όλη η Μεσσηνία και αποδεικνύουμε ότι όταν είμαστε όλοι μαζί και ενωμένοι , ακόμη και χωρίς λεφτά μπορούμε να κάνουμε θαύματα».

Αναφερόμενος στα πρώτα βήματα για την παραγωγή της ταινίας επεσήμανε ότι προσεύχονταν η ταινία να είναι επιτυχημένη και εφάμιλλη των επιτυχιών της ντίβας.

Στην συνέχεια μαζί με τον Μπάμπη Τσόκα απένειμαν πιστοποιητικά σε όλους συμμετείχαν στην ταινία καθώς επίσης το αναμνηστικό βιβλίο «Η δική μας Μαρία Κάλλας», το οποίο περιλαμβάνει τα μηνύματα όλων των συντελεστών και ένα μεταξωτό μαντήλι της Μεσσηνίας.

ΠΗΓΗ http://www.ekirikas.com

Ο Φίλιππος Μπάμης (αριστερά) και ο πρόεδρος των Μεσσηνίων Σταύρος Γιαννόπουλος. Φωτογραφία: “Εθνικός Κήρυξ” – Κώστας Μπέη.

Μαρτίου 21, 2017 Posted by | ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΑ, Uncategorized | Σχολιάστε